Industrie op het spel? Hoe Nederland zich (niet) voorbereidt op een gigacrisis

Terwijl het kabinet publiekelijk sussende woorden spreekt over de energiecrisis, staat de industrie - en stiekem ook Den Haag - in de hoogste staat van paraatheid. In tegenstelling tot de coronacrisis ontbreekt echter consensus over de oplossing en neemt de onderlinge ergernis toe. Dat roept de vraag op of de overheid op tijd en voldoende maatregelen gaat nemen.

Voor dit verhaal heb ik de afgelopen week gesproken met diverse mensen die goed zicht hebben op wat er nu speelt, zowel in het bedrijfsleven als in Den Haag. Vrijwel al die gesprekken waren 'off the record', zonder dat er herleidbaar uit geciteerd kan worden, zodat mensen vrijelijk konden spreken. De analyse die volgt is van mij - Joris Heijn - en is af en toe aangevuld met een anonieme quote tussen aanhalingstekens om aan te geven hoe er achter de schermen wordt gedacht en gesproken.

In dit verhaal lees je onder meer:

• Welke industrie wel en niet geraakt wordt
• Welke sectoren al op heel korte termijn in de problemen kunnen komen
• Waarom het beeld niet klopt dat de overheid niets doet
• Maar waarom het ook moeilijk is de coronadaadkracht te hervinden

Crisis, of geen crisis, dat is de vraag

Hoe groot is de crisis die op ons afkomt? Wie moet je geloven? Het kabinet, dat vooral rust wil uitstralen en slechts wat maatregelen 'in de grondverf' zet voor 'als de situatie daarom vraagt'. Of de enkele energie-experts die hun paniek niet onder stoelen of banken steken?

In de industrie is dat geen vraag. Alle gordels zitten vast, crisisteams zijn geformeerd. Hier is het Tsunami-waarschuwingsalarm allang afgegaan, nu is het alleen nog wachten tot de golven daadwerkelijk inslaan.

Om te zien waarom de industrie met angst en beven naar de ontwikkelingen kijkt, is het handig om de industrie eerst af te pellen. Die is namelijk nogal divers.